Polecamy


Kiedy drugie dziecko?

Po porodzie siłami natury

Lekarze zalecają, żeby odstęp między porodem a kolejną ciążą był nie mniejszy niż rok. To optymalny czas, w którym twój organizm ma szanse wrócić do równowagi po zmianach, jakie zaszły w nim podczas ciąży, porodu i okresie połogu.

Po porodzie drogą cesarskiego cięcia

Mimo że organizm wraca do równowagi w tym samym czasie, co po porodzie siłami natury, to jednak lekarze zalecają co najmniej dwuletni odstęp między „cesarką” a kolejną ciążą. Jeśli ciąże nastąpią po sobie zbyt wcześnie, będzie to duże obciążenie dla twojego organizmu. Może to spowodować:

  • niedostateczne wygojenie się miejsca odklejenia łożyska, a co za tym idzie – problemy z zagnieżdżeniem zarodka i w efekcie problemy z łożyskiem, np.: nieprawidłową lokalizację (tzw. łożysko przodujące), odklejanie, łożysko wrośnięte;
  • wzrasta ryzyko rozejścia się blizny po cesarskim cięciu lub pęknięcia macicy podczas kolejnego porodu lub w trakcie ciąży;
  • macica w połogu może nie obkurczać się prawidłowo.

W okresie laktacji

Laktacja nie jest przeciwwskazaniem do ciąży. Ale też odwrotnie – kolejna ciąża rozwijająca się prawidłowo nie jest powodem do zaprzestania karmienia piersią.
Warto jednak zastanowić się i przedyskutować z lekarzem mogące pojawić się problemy:

  • Karmienie piersią może wpłynąć negatywnie (okresowo) na twoją płodność. Spowodowane jest to głównie przez wysoki poziom prolaktyny utrzymujący się podczas laktacji. Poza tym, jeśli jeszcze nie miesiączkujesz, prawdopodobnie nie dochodzi też do owulacji i poczęcie nie będzie możliwe.
  • Karmiąc dziecko, masz większe zapotrzebowanie na składniki odżywcze. Może być ci trudniej zaspokoić wymagania twojego organizmu, karmionego dziecka i rozwijającego się w tobie płodu.
  • Oksytocyna wytwarzana podczas karmienia wywołuje obkurczanie się macicy i może wywołać skurcze w kolejnej ciąży. Prawidłowo rozwijającej się ciąży nic nie grozi, ale nigdy nie masz pewności, czy twoja kolejna ciąża taką właśnie będzie. Wzrasta ryzyko poronienia lub konieczność natychmiastowego odstawienia starszego dziecka od piersi (zwłaszcza gdy będziesz musiała rozpocząć przyjmowanie leków podtrzymujących ciążę). Warto więc zaplanować kolejną ciążę po odstawieniu starszaka od piersi, by oszczędzić jemu i sobie niepotrzebnego stresu.

Po poronieniu

Czas, kiedy możesz bezpiecznie zdecydować się na kolejną ciążę, powinnaś ustalić ze swoim lekarzem. Dużo zależy od tego, jakie były przyczyny poronienia. Niestety, w wypadku większości wczesnych poronień nie udaje się ich ustalić. Jeśli są znane – z poczęciem powinnaś poczekać do ich usunięcia (np. przywrócenia równowagi hormonalnej, wyleczenia niektórych infekcji). Zwykle lekarze zalecają okres około trzech miesięcy (lub inaczej: trzy prawidłowe cykle). To czas na fizyczne „dojście do siebie” – regulację hormonów po ciąży czy przywrócenie stanu macicy sprzed ciąży. Im dłużej trwała poroniona ciąża, tym dłuższy powinien być ten okres.

Zwykle jeśli poronienie nastąpiło po 12. tygodniu lub ciąża zakończyła się porodem przedwczesnym, lekarze zalecają podjęcie prób kolejnego poczęcia po 6 miesiącach, a nawet po roku (zwłaszcza w przypadku przedwczesnego porodu).

Poronienie to nie tylko problem fizyczny, ale przede wszystkim strata dziecka i co za tym idzie – cierpienie psychiczne. Psycholodzy zalecają odbycie choćby symbolicznej żałoby niezależnie od tego, na jak wczesnym etapie ciąży doszło do poronienia.
Większość par uważa, że jedynym remedium na owo cierpienie będzie kolejna ciąża. Jednak specjaliści ostrzegają, że kolejna ciąża, gdy jeszcze nie nastąpiło pogodzenie się ze stratą, może utrudniać przeżywanie faktu poczęcia dziecka. Możliwe niepokojące stany, które mogą wtedy wystąpić, to obsesyjny lęk przed powtórzeniem się tragedii, niemożność nawiązania kontaktu z poczętym dzieckiem czy silny stres.

Rok po roku czy poczekać

Nie ma dobrej recepty na to, jaka powinna być różnica wieku między dziećmi. Obydwie sytuacje mają swoje plusy i minusy.

Niewielka różnica wieku

Plusy:

  • nie wychodzisz z wprawy: jesteś na bieżąco z opieką nad maluchem czy z jego pielęgnacją;
  • dzieci mogą używać tych samych akcesoriów (leżaczka, wanienki), ubranek czy zabawek;
  • w przyszłości dzieci mają większą szansę, niż przy dużej różnicy wieku, nawiązać bliski kontakt;
  • łatwiej zaplanować dla nich zajęcia, dłużej mogą przebywać we wspólnym pokoju.

Minusy:

  • będziecie opiekować się dwójką maluchów, gdyż starszak nie będzie jeszcze w pełni samodzielny (niekiedy będzie nadal korzystał z pieluszek);
  • trudniej łączyć ciążę i opiekę nad nadal bardzo absorbującym szkrabem;
  • trudniej wrócić do pracy lub planować karierę;
  • w przyszłości podobne wydatki (np. opłaty za przedszkole czy kupno podręczników) nie rozkładają się w czasie.


Duża różnica wieku (5 i więcej lat)

Plusy:

  • starsze dziecko jest już samodzielne;
  • może aktywnie włączyć się w oczekiwanie na rodzeństwo;
  • zrozumie, że musisz odpoczywać w ciąży;
  • można włączyć je w opiekę nad noworodkiem (ale pamiętaj – nie może stać się darmową nianią);
  • ma już swoje zainteresowania i krąg kolegów,
  • łatwiej przyjmie fakt, że musisz poświęcić więcej czasu niemowlęciu.

Minusy:

  • dzieci mogą mieć utrudniony kontakt,
  • trudniej zaplanować dla nich wspólne zabawy i zajęcia – takie, które jednocześnie zainteresują np. trzylatka i dziewięciolatkę.


Jak przygotować jedynaka na przyjęcie rodzeństwa?

Na pewno będziesz musiała powiedzieć przyszłemu starszemu bratu lub siostrze, że spodziewasz się kolejnego dziecka. Ale kiedy najlepiej to zrobić?
Dużo zależy od wieku dotychczasowego jedynaka:

  • Starszemu dziecku możesz powiedzieć o tym wcześniej. Starszaka można (za zgodą lekarza) zabrać na badanie USG.
  • W przypadku dwu-trzylatka warto poczekać do czasu, gdy ciąża stanie się widoczna. Zarówno starsze, jak i młodsze dziecko zachęcaj, by przytulało się do rosnącego brzucha czy rozmawiało z dzidziusiem. Opowiadaj mu bajki o tej tematyce, czytaj książeczki, oglądajcie filmy (np. „Franklin jest starszym bratem”, „Krecik odbiera poród”).

Gdy dziecko się urodzi, warto:

  • żeby starszak pojechał po nie wraz z tatą do szpitala i miał przygotowany (wybrany przez siebie) upominek dla noworodka;
  • przygotować prezent dla starszego rodzeństwa „od dzidziusia”;
  • poprosić rodzinę i znajomych, którzy będą was odwiedzać, by większe zainteresowanie skierowali ku starszemu dziecku, niż noworodkowi. Niech starszak przedstawia brata lub siostrę – będzie wtedy dumny ze swojej roli i nie poczuje się pominięty;
  • gdy tylko będzie to możliwe, zostaw niemowlę pod opieką taty i wybierz się tylko ze starszym dzieckiem np. do kina lub przynajmniej na krótki spacer czy lody.
 
 

Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.